كبر و تكبر و استكبار- در معنى به هم نزديكند، كِبر حالتى است كه انسان با بزرگ ديدن خويش ‏به آن صفت 

مخصوص ميشود و اين وقتي است كه انسان جان و وجود خويش را از غير خويش ‏بزرگتر مى بيند. 

بزرگترين و سنگين ترين تكبرها، تكبر بر خداوند در خوددارى از قبول حق و ‏عدم اقرار به آن در پرسش 

است. (مفردات راغب اصفهاني).‏