معمولا انسان در حالت عادی در غفلت بسر می برد و ثانیه های عمر او می گذرد و هیچ نوع استفاده ای از
آن نمی برد . حال برای استفاده بهینه از نعمت وقت چه باید کرد ؟
الف : هدفمند بودن
ب : تنظیم وقت
ج : کسب علم
د : مذاکره و یاد آوری معلومات
ه : مرد عمل بودن
بسیاری از افراد که ایمان در دلهایشان رسوخ نکرده با اهل فسق و فجور و چه بسا با کسانی که به
شریعت الهی طعن میکنند، و دین اسلام و اولیاء الله را به استهزاء میگیرند، هم مجلسی و نشست و
برخاست میکنند، بیتردید این عمل حرام است، و موجب قدح و تردید در عقیده میگردد، خداوند میفرماید:
وَإِذَا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيَاتِنَا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ ۚ وَإِمَّا يُنسِيَنَّكَ الشَّيْطَانُ فَلَا
تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَىٰ مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ﴿٦٨انعام﴾
سحرکردن کفر و یکی از هفت گناه مهلک و ضرر محض است که سودی در بر ندارد، خداوند متعال درباره
آموختن آن میفرماید: ﴿وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ﴾
«و آنچه را که میآموختند به آنان زیان میرساند، و به آنان سود نمیبخشید».
و نیز میفرماید: وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ أَتَىٰ«و جادوگرها هرجا که بروند، درستگار نمیشوند».
کسی که به سحر دست یابد کافر است، خداوند میفرماید
در پايين مطالبي را در مورد آداب جماع و نزديکي زوجين ذکر مي کنيم:
1- از جمله آداب مباشرت اين است که زن و مرد لباسهاي خود در آورند، زيرا درآوردن لباس موجب راحتي
و آسايش جسمي است و حرکات بدن را تسهيل ميکند و بهرهگيري را افزايش داده و بر انس و الفت زن و
شوهر ميافزايد. البته بهتر است که عريان شدن کامل در زير پوششي باشد زيرا در روايتي از «احمد»
و «ترمذي» و «ابوداوود» آمده که رسول خدا صلي الله عليه وسلم فرمود
خوشبختانه در دنياي امروز با گسترش امکانات و پيشرفت علوم، روشهاي دعوت و تبليغ دين نيز گسترش
يافته و بنظر مي رسد که هر مسلمان متعهدي مي تواند با بکار بردن يکي از اين امکانات، دين و پيام
توحيدي آنرا به انسانها برساند، و يا ديگر مسلمانان را تذکر دهد.
يکي از اين امکانات با ارزش همان دنياي مجازي يا اينترنت مي باشد، که امروزه بسياري از جوانان ما به
اين محيط مجازي دسترسي دارند، از اينرو فرصت خوبي است تا جوانان متعهد براي دعوت و تبليغ دين و
توحيد و نفي خرافات و شرک و مبارزه با بدعتهاي رايج در بين مسلمانان، از اين ابزار مفيد استفاده کنند،
و ان شاءالله اگر نيت خالصانه اي در اين راه وجود داشته باشد، از اجر و پاداش بي نصيب نخواهد ماند.
بنابراين راه اندازي يک وبلاگ که هزينه اي جز صرف وقت دربر ندارد، مي تواند ايده و فکر خوبي باشد
براي آندسته از جواناني که فرصت و امکانهاي بزرگتري را ندارند، تا هرکس بتواند به اندازه توانايي خويش
در اين راه وقت صرف کند و به ترويج و نشر توحيد و مبارزه با شبهات ديني و ملحدين بپردازد، و علاوه بر
آن توشه اي را براي آخرتش ذخيره کرده باشد.
روزي كه مردم در ميدان محشر در گرماي سوزان آفتاب با سختي هايي مواجه ميشوند كه كوههاي بلند و
محکم تاب و توان تحمل آن را ندارند، گروهي از برگزيدگان زير سايه عرش الهي در نهايت آرامش و
اطمينان به سر مي برند و از اين ناراحتي و هراسي که ديگران را فرا گرفته گزندي نمي بينند.
اين دسته داراي همتي والا و عزم و ارادهي آهنيني هستند، عقيده اسلامي با خون و گوشت آنها عجين
شده، زيرا ارزشهاي متعالي اسلام بر آنها حکومت مي کرد و يا مشغول کرداري بودند که در ميزان اسلام
داراي اهميت و وزنهي فراواني بود.
در تفسير انوارالقرآن در تفسير آيه اي که به تمجيد از صحابه و ويژگي آنها پرداخته يعني آيه
«ِسيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ» فتح/29. چنين آمده:
«علامت مشخصه آنان (ياران پيامبر) بر اثر سجود در چهرههايشان آشكار است»
بهقولي: مراد از آن؛ درخشش، زيبايي، نور و وقاري است كه در سيماي مؤمنان متجلي است و اين نشانه
مميزه ايشان ميباشد. سُدي ميگويد: «نماز چهرههايشان را زيبا ميكند». برخي از سلف گفتهاند
كبر و تكبر و استكبار- در معنى به هم نزديكند، كِبر حالتى است كه انسان با بزرگ ديدن خويش به آن صفت
مخصوص ميشود و اين وقتي است كه انسان جان و وجود خويش را از غير خويش بزرگتر مى بيند.
بزرگترين و سنگين ترين تكبرها، تكبر بر خداوند در خوددارى از قبول حق و عدم اقرار به آن در پرسش
است. (مفردات راغب اصفهاني).
ظلم کردن به انسان حرام است، خصوصا اگر وي برادر يا خواهر مسلمانت باشد، پيامبر صلي الله عليه وسلم مي فرمايد: «الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ، لا يَظْلِمُهُ، وَلا يُسْلِمُهُ..». (بخارى:2442)
«مسلمان، برادر مسلمان است. بدين جهت به او ظلم نميكند و او را تسليم (ظالم) نمي نمايد..».
و فرمودند: «الظُّلْمُ ظُلُمَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ». (بخارى:2447)
«ظلم، باعث تاريكي هاي (متعددي) در روز قيامت مي گردد»
براي دعوت لازمست تا ابتدا علم کافي داشت، سپس با روشي پسنديده و مطلوب قضيه را به طرف مورد
نظر خود برسانيد و اگر نپذيرفت سعي کنيد از روشهاي ديگري استفاده کنيد که به نتيجه برسد نه اينکه با
بکاربردن الفاظي طرف را به لجبازي يا اعراض وادار نماييد. و لازم هم نيست با خنده و لبخند مسئله را به
ايشان بگوييد بلکه بايستي بصورتي جدي با ايشان برخورد کنيد، نه افراط و نه تفريط..
خداوند متعال به پيامبرش موسي عليه السلام هنگام رفتن به سوي فرعون جهت دعوت فرمود:
راه رسيدن به خدا فقط و فقط يک راه است و بس..
و آن همان راهي است که سلف صالح امت يعني پيامبر صلي الله عليه وسلم و يارانش و تابعيني که به
احسان از آنها پيروي کردند بر آن قرار داشتند، که دو منبع آن قرآن و احاديث صحيح نبوي نوراني بخش راه
حق هستند. براي همين است که خداي متعال مي فرمايد:
«اللّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ ..». (بقره 257).
براي رستگاري کافيست تا:
1- ايمان کامل و صحيح داشته باشيد.
چرا که اگر ايمان کامل نداشته باشيد، اگر عمل صالح هم داشته باشيد رستگار نخواهيد شد..
2- عمل صالح داشته باشيد؛ و عمل صالح يعني آنکه تمامي واجبات و فرائض ديني از قبيل نماز و روزه و
زکات و حج و جهاد با کفار و ديگر واجبات و مستحبات را انجام دهيد..
ما اطلاعات مفصل و زيادي از «هاروت» و «ماروت» نداريم، زيرا خداوند متعال و پيامبرش صلي الله عليه
وسلم اطلاعات زيادي درباره اين دو فرشته براي ما ارائه نداده اند، از اينرو نمي توانيم زياد درباره ماهيت
اين دو وارد شويم، زيرا نيازمند دلايل شرعي از کتاب و سنت داريم.
اما بنا بر آيه ي 102 از سوره بقره، ظاهرا هاروت و ماروت دو تن از ملائک مامور خداوند متعال بودند که
براي آزمايش مردم در چگونگي استفاده از سحر (و يا احتمالا براي چگونگي باطل کردن سحر و جادو) نازل
شده بودند.
لازم را بكار گرفت، مثلا شبها زود بخوابد، و ساعت زنگيش را براى بيدار شد وقت نماز تنظيم كند، و اگر با
يك ساعت بيدار نميشود، از دو ساعت استفاده كند و ساعتها را از خودش دور بگذارد، و در مورد شما،
ميتوانيد اندكى آب بر روى صورتش بپاشيد، همانطور كه پيامبر صلى الله عليه و سلم به آن اشاره فرموده
است و ميفرمايد:
عن أَبي موسى الأشعرِيِّ رَضي اللَّه عنهُ أَنَّ رسول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم كانَ إذا خَافَ قَوماً قال: «اللَّهُمَّ إِنَّا
نجعلُكَ في نحورِهِم، ونعُوذُ بِك مِنْ شرُوِرِهمْ» رواه أبو داود، والنسائي بإسناد صحيح.
از ابو موسي اشعري رضي الله عنه روايت شده که:
چون رسول الله صلي الله عليه وسلم از قومي مي ترسيد، مي فرمود: اللَّهُمَّ إِنَّا نجعلُكَ في نحورِهِم... بار خدايا
ما ترا در برابر دشمنان قرار مي دهيم (که حفظ مان کني) و از شرارت هاي شان بتو پناه مي بريم.
از پيامبر صلي الله عليه و سلم روايت است كه فرمود:
[ لَا فَضْلَ لِعَرَبِيٍّ عَلَى عَجَمِيٍّ، وَلَا ِلأَسْوَدَ عَلَى أَحْمَرَ، إِلَّا بِالتَّقْوَى] « هيچ عربي بر هيچ عجمي و هيچ سياهي بر سرخي فضيلت و برتري ندارد مگر به سبب تقواي الهي » بيهقي در شعب الايمان 4774
از پيامبر صلي الله عليه و سلم پرسيدند: چه كسي از ميان مردم گرامي تر است؟ فرمود:
[أَكْرَمُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاهُمْ] [گرامي ترين مردم نزد خداوند پرهيزگارترين آن هاست]
و سپس فرمود: [خِيَارُكُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ خِيَارُكُمْ فِي الْإِسْلَامِ إِذَا فَقِهُوا]
[بهترين شما در جاهليت بهترينتان در اسلام است به شرطي كه فقاهت و آگاهي دين داشته باشد] . بخاري4689 3353 و مسلم 2378
سخن چيني يعني اين كه انسان حرف هاي بعضي از مردم را به قصد ايجاد فتنه و فساد بين آن ها براي
بعضي ديگر نقل كند؛ مانند اين كه نزد كسي برود و بگويد: فلاني به تو چنان و چنين گفت، تا اين گونه بين
مسلمين دشمني ايجاد كند. سخن چيني و نمامي از گناهان كبيره است. در صحيحين از عبدالله ابن عباس
رضي الله عنهما روايت است كه گفت: پيامبر صلي الله عليه و سلم از كنار دو قبر گذشت و فرمود
غيبت حرام و از گناهان كبيره است؛ خواه عيب در شخص موجود باشد خواه آن عيب را نداشته باشد، چون
از پيامبر صلي الله عليه و سلم روايت است كه وقتي از ايشان در مورد غيبت سؤال شد فرمود
:[ ذِكْرُكَ أَخَاكَ بِمَا يَكْرَهُ "، قِيلَ: أَفَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ فِي أَخِي مَا أَقُولُ؟ قَالَ: " إِنْ كَانَ فِيهِ مَا تَقُولُ: فَقَدْ اغْتَبْتَهُ،
وَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِمَا تَقُولُ: فَقَدْ بَهَتَّهُ] «غيبت يعني اين كه از برادرت به گونه اي ياد كني كه نمي پسندد. گفته
شد: اگر برادرم عيبي را كه من مي گويم داشته باشد؟ فرمود: اگر آنچه مي گويي در او باشد غيبت او را
كرده اي ، و اگر نباشد به او تهمت زده اي،»
پيامبر صلي الله عليه وسلم اولين انساني است که وارد بهشت مي گردد.
و رسولالله صلي الله عليه وسلم قبل از ساير پيامبران و امتش قبل از ساير امتها وارد بهشت ميگرداند.
در صحيح مسلم از انسبن مالک به ثبت رسيده که رسول خدا صلي الله عليه وسلم فرمودند:
«من اولين کسي هستم که در بهشت را به صدا درميآورد».
در روايتي ديگر فرمودند:
اگر داخل حافظه موبايل کتاب اسلامي باشد، و کسي آنرا اشتباها زير پا بگذارد مرتکب گناه نشده است، و
لازم نيست تا در مکانهاي بلند قرار گيرد، حتي اگر قرآن هم در داخل گوشي باشد باز لازم نيست، و زياد
وسواس به خرج ندهيد! و اگر در تخت زيرين قرآن بخوانيد درحاليکه شخصي در تخت بالا خوابيده باشد،
ايرادي ندارد و شما قرآن خود را بدون توجه به اين مسائل بخوانيد.