آخرين کسي که وارد بهشت مي شود
پيامبر صلي الله عليه وسلم اولين انساني است که وارد بهشت مي گردد.
و رسولالله صلي الله عليه وسلم قبل از ساير پيامبران و امتش قبل از ساير امتها وارد بهشت ميگرداند.
در صحيح مسلم از انسبن مالک به ثبت رسيده که رسول خدا صلي الله عليه وسلم فرمودند:
«من اولين کسي هستم که در بهشت را به صدا درميآورد».
در روايتي ديگر فرمودند:
«به درب بهشت ميآيم و آن را ميکوبم. نگهبان ميپرسد: تو که هستي؟ ميگويم: محمد. ميگويد: دستور دارم که در را قبل از تو به روي کسي ديگر باز نکنم».
و بالاترين منزلت بهشت متعلق به پيامبر صلي الله عليه وسلم است.
- آخرين فردي که وارد بهشت مي شود، در حقيقت آخرين کسي نيز است که به رحمت خداوند متعال از آتش
جهنم بيرون ميآيد، و او يک مسلمان عاصي است که خداوند متعال پس از عذاب وي در جهنم به سبب بار
گناهانش بالاخره وي را از آتش بيرون مي آورد. اما معلوم نيست که او کيست؟ اما پاداش و نعمتهايي که
خداوند به وي مي دهد در حقيقت بعنوان پايين ترين منزلت و درجه ي بهشت است.
امام بخاري از عبدالله بن مسعود رضي الله عنه روايت ميکند که رسول خدا صلي الله عليه وسلم فرمودند: « قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْلَمُ آخِرَ أَهْلِ النَّارِ خُرُوجًا مِنْهَا وَآخِرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا رَجُلٌ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ كَبْوًا فَيَقُولُ اللَّهُ اذْهَبْ فَادْخُلْ الْجَنَّةَ فَيَأْتِيهَا فَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلْأَى فَيَرْجِعُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَجَدْتُهَا مَلْأَى فَيَقُولُ
اذْهَبْ فَادْخُلْ الْجَنَّةَ فَيَأْتِيهَا فَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلْأَى فَيَرْجِعُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَجَدْتُهَا مَلْأَى فَيَقُولُ اذْهَبْ فَادْخُلْ الْجَنَّةَ
فَإِنَّ لَكَ مِثْلَ الدُّنْيَا وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهَا أَوْ إِنَّ لَكَ مِثْلَ عَشَرَةِ أَمْثَالِ الدُّنْيَا فَيَقُولُ تَسْخَرُ مِنِّي أَوْ تَضْحَكُ مِنِّي وَأَنْتَ
الْمَلِكُ فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ وَكَانَ يَقُولُ ذَاكَ أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ
مَنْزِلَةً» بخاري.
«من آخرين فردي را که از جهنم بيرون ميآيد و به بهشت داخل ميشود ميشناسم. او فردي است که
سينهخيز از جهنم بيرون ميآيد. خداوند به او ميگويد: برو و به بهشت داخل شو. در هنگام ورود تصور
ميکند که بهشت پر شده است، برگشته و به خدا ميگويد: خداوندا! بهشت پر شده است. خداوند ميفرمايد:
برو و به بهشت داخل شو، ملک تو در آن به اندازه دنيا و ده برابر آن است. او ميگويد: يا رب تو مالک و
فرمانروا هستي و من را مسخره ميکني؟ رسول خدا صلي الله عليه وسلم خنديدند تا اينکه دندانهاي
آسيايش نيز نمايان گشت. گفته ميشود: اين پايينترين منزلت اهل بهشت است».
اما يادآوري مي شود که کفار – يعني کساني که به اسلام و قرآن و پيامبر صلي الله عليه وسلم – ايمان
نياوردند، هرگز و هرگز از جهنم بيرون نخواهند آمد حتي اگر در دنيا کارهاي نيک زيادي کرده باشند، زيرا
معيار نجات از دوزخ در وحله ي اول اعتقاد و ايمان است بعد از آن اعمال صالحه است، و کسي که اسلام
نياورد اعمالش باطل و محو خواهند شد و سودي برايش نخواهد داشت.
چنانکه مي فرمايد: « قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا * الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ
يُحْسِنُونَ صُنْعًا * أُولَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا * ذَلِكَ
جَزَاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَرُسُلِي هُزُوًا» (کهف 103-106)
يعني: بگو: «آيا به شما خبر دهيم که زيانکارترين (مردم) در کارها، چه کسانى هستند؟
آنها که تلاشهايشان در زندگى دنيا گم (و نابود) شده؛ با اين حال، مىپندارند کار نيک انجام مىدهند!» آنها
کسانى هستند که به آيات پروردگارشان و لقاى او کافر شدند؛ به همين جهت، اعمالشان حبط و نابود شد! از
اين رو روز قيامت، ميزانى براى آنها برپا نخواهيم کرد! (آرى،) اين گونه است! کيفرشان دوزخ است،
بخاطر آنکه کافر شدند، و آيات من و پيامبرانم را به سخريه گرفتند!