در خواندن نماز نبايد سستى كرد چه نماز صبح باشد و چه غيره، و براى بيدار شدن نماز صبح بايد احتياطات 

لازم را بكار گرفت، مثلا شبها زود بخوابد، و ساعت زنگيش را براى بيدار شد وقت نماز تنظيم كند، و اگر با 

يك ساعت بيدار نميشود، از دو ساعت استفاده كند و ساعتها را از خودش دور بگذارد، و در مورد شما، 

ميتوانيد اندكى آب بر روى صورتش بپاشيد، همانطور كه پيامبر صلى الله عليه و سلم به آن اشاره فرموده 

است و ميفرمايد:

« رحِمَ اللَّه رَجُلا قَامَ مِنَ اللَّيْل، فصلىَّ وأيْقَظَ امرأَته، فإنْ أَبَتْ نَضحَ في وجْهِهَا الماءَ ، رَحِمَ اللَّهُ امَرَأَةً قَامت مِن

اللَّيْلِ فَصلَّت، وأَيْقَظَتْ زَوْجَهَا فإِن أَبي نَضَحَتْ في وجْهِهِ الماءَ » (روايت أبو داود بإِسنادِ صحيح)

" خدا رحمت کند مردی را که از طرف شب برخواسته نماز بگزارد و همسرش را هم بيدار کند و اگر چنانچه 

مخالفت ورزيد، بر رويش آب پاشد و خدا رحمت کند زنی را که در شب برخاسته نماز گزارد و شوهرش را 

بيدار نمايد و اگر چنانچه امتناع ورزد، بر رويش آب بپاشد. "


زيرا پاشيدن اندكى آب بر صورتش، خواب را از او ميپراند و براى برخواستن آسانتر ميشود.

در ضمن، گناه و مخصوصا گناهان كبيره سبب سستى در نمازها و مخصوصا نماز صبح ميشود، بطوريكه 

حتى يكى از علماء سلف ميگفت كه اگر كسى هنگام نماز صبح برخيزد و ببيند كه جُنُب شده است و فرصت 

نكند كه بعلت غسل جنابت به نماز جماعت برسد، اين عقوبتى است از خداوند كه بر او نازل كرده است بعلت 

گناهانى كه انجام داده و سبب ترك نماز جماعت صبحش شده است.