عن أَبي موسى الأشعرِيِّ رَضي اللَّه عنهُ أَنَّ رسول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم كانَ إذا خَافَ قَوماً قال: «اللَّهُمَّ إِنَّا 

نجعلُكَ في نحورِهِم، ونعُوذُ بِك مِنْ شرُوِرِهمْ» رواه أبو داود، والنسائي بإسناد صحيح.

از ابو موسي اشعري رضي الله عنه روايت شده که:

چون رسول الله صلي الله عليه وسلم از قومي مي ترسيد، مي فرمود: اللَّهُمَّ إِنَّا نجعلُكَ في نحورِهِم... بار خدايا 

ما ترا در برابر دشمنان قرار مي دهيم (که حفظ مان کني) و از شرارت هاي شان بتو پناه مي بريم.

ولي براي دعا کردن لازم نيست که حتما سراغ دعاي خاص و ويژه اي باشيد، اگر از رسول الله صلى الله 

عليه و سلم دعاى خاصى در موردى وارد شده باشد پس چه بهتر كه خوانده شود، ولى شما نبايد خود را

محدود کنيد، خداوند متعال صداي شما را مي شنود؛ « وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا

دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِي وَلْيُؤْمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ» (بقره 186).

يعني: و هنگامى که بندگان من، از تو در باره من سؤال کنند، (بگو:) من نزديکم! دعاى دعا کننده را، به 

هنگامى که مرا مى‏خواند، پاسخ مى‏گويم! پس بايد دعوت مرا بپذيرند، و به من ايمان بياورند، تا راه يابند

 (و به مقصد برسند).

پس چنانچه دعاى خاصى را به ياد نداريد و يا بلد نيستيد، کافيست با زبان مادري خود دست به دعا برداشته و 

از درگاه الهي دعا کنيد، حال با هر عبارت و الفاظي که باشد مي توانيد دعا کنيد بشرطيکه بدون واسطه باشد 

و مستقيما از خدا طلب دادخواهي کنيد، و بهتر است با توسل به اسماء و صفات الهي دعا کنيد، مثلا يکي از 

صفات خداوند متعال الوكيل است که به معناي حافظ و نگهبان مي باشد، پس شما مي توانيد اينگونه دعا کنيد:

بارالها! تنها تو حافظ و نگهبان بندگانت هستي، پس مرا از شر دشمنانم محفوظ بدار..

و يا امثال اين دعا را بخوانيد، پس هرگز خود را محدود به دعاي خاصي نکنيد، دعا همانست که خود شما با 

زبانتان از خداي متعال طلب مي کنيد.

اما در مورد دوست داشتن، براي اين هدف هم مي توان دعا کرد، مثلا گفت:

بارالها! تنها تو هستي که قلبهاي بندگانت را دگرگون مي کني، پس مرا توفيق بفرما تا محبت ديگران را 

بدست آورم..

ولي فراموش نکنيد براي آنکه مردم شما را دوست بدارند فقط دعا کافي نيست! بلکه شما بايد با اخلاق

حسنه و تعامل نيک با مردم و با به ياري شتافتن آنها، محبت خويش را در قلب آنها بکاريد و در ضمن آن،

از خداي متعال نيز بخواهيد که شما را در اين هدفتان ياري برساند.

و بدانيد که رسول خدا صلي الله عليه وسلم فرمودند: «إِذَا أَحَبَّ اللَّهُ الْعَبْدَ نَادَى جِبْرِيلَ: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ فُلَانًا فَأَحْبِبْهُ 

فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ، فَيُنَادِي جِبْرِيلُ فِي أَهْلِ السَّمَاءِ: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ فُلانًا فَأَحِبُّوهُ فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ، ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ

فِي الأَرْضِ». (بخارى:3209)

يعني: «هرگاه، خداوند، بنده اي را دوست داشته باشد، به جبرئيل ندا مي دهد كه خداوند، فلاني را دوست

دارد. تو نيز او را دوست بدار. پس جبرييل، او را دوست مي دارد و به اهل آسمان، ندا مي دهد كه خدا،

فلاني را دوست دارد، شما نيز او را دوست بداريد. پس اهل آسمان هم او را دوست مي دارند. سپس به

همين ترتيب، مقبول اهل زمين نيز مي گردد».

پس برشماست تا محبت خداوند را جلب نمائيد، تا محبت شما را در دل اهل آسمان و زمين قرار دهد، و بدون 

ترديد محبت خداوند جز با التزام به شريعت وي بدست نخواهد آمد هرچند که انسانهاي فاسد و بي دين التزام 

شما را به شريعت خداوند نپسندند.