غيبت حرام و از گناهان كبيره است؛ خواه عيب در شخص موجود باشد خواه آن عيب را نداشته باشد، ‌چون 

از پيامبر صلي الله عليه و سلم روايت است كه وقتي از ايشان در مورد غيبت سؤال شد فرمود

:[ ذِكْرُكَ أَخَاكَ بِمَا يَكْرَهُ "، قِيلَ: أَفَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ فِي أَخِي مَا أَقُولُ؟ قَالَ: " إِنْ كَانَ فِيهِ مَا تَقُولُ: فَقَدْ اغْتَبْتَهُ، 

وَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِمَا تَقُولُ: فَقَدْ بَهَتَّهُ] «غيبت يعني اين كه از برادرت به گونه اي ياد كني كه نمي پسندد. گفته 

شد: اگر برادرم عيبي را كه من مي گويم داشته باشد؟ فرمود: اگر آنچه مي گويي در او باشد غيبت او را 

كرده اي ، و اگر نباشد به او تهمت زده اي،»