آداب و اذکار ورود به بازار و نحوه برخورد با مشتري
ذکر ورود به بازار چنين است:
«لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، يُحْيِيْ وَيُمِيْتُ وَهُوَ حَيٌّ لاَ يَمُوْتُ، بِيَدِهِ الْخَيْرُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ»
(هيچ معبودى بجز خداى يكتا وجود ندارد، او شريكى ندارد، پادشاهى و ستايش از آن او است. او زنده مى كند و مى ميراند، و او زنده اى است كه هرگز نمى ميرد، نيك و بد در دست اوست، و او بر هر چيزى تواناست). ترمذي 5/291 وحاكم 1/538 وألباني در صحيح ابن ماجه 2/21 و در صحيح ترمذي3/ 152آنرا حسن دانسته است.اما رفتن به بازار آداب خاصي ندارد تا ما آنرا براي بيان کنيم.
بلکه هر مسلماني بايد در هر مکاني که به سر مي برد اصول و احکام شريعت را رعايت کنيد و بدانها التزام داشته باشد، مثلا به نامحرم نگاه نکند مگر در صورت ضرورت، يا با انصاف با مشتري برخورد کند و بيش از حد معمول از او سود نگيرد چرا که انصاف يکي از شروط معامله و کسب و کار است، و با اخلاق حسنه و صبوري با مشتري رفتار نمايد، فروشنده بايد تا حددي احکام معاملات و خريد و فروش را بياموزد تا مبادا مرتکب حرام شود.
و رفتن زنان به بازار بدون وجود محرم جايز نيست و شريعت اسلام به ما دستور داده است كه زنان را از مكانهاي فتنه دور نگه داريم و بازار محل فتنه است. زن به طور كلي بايد از شوهر اجازه بگيرد كه براي انجام كارهاي ضروري از خانه بيرون برود، اگر زن با رعايت حجاب شرعي، بدون آرايش، با حفظ نگاه و به دور از اسباب فتنه به بازار برود و سريع كارش را انجام دهد و بر گردد گناهي بر او نيست.