وضو گرفتن در مسجد ثواب بيشتري دارد يا در خانه؟
بر طبق احاديث صحيح نبوي صلي الله عليه وسلم درمي يابيم که افضل آنست که هرگاه کسي خواست براي
اداي نماز جماعت به مسجد برود، در منزل وضو بگيرد و آنگاه با حالت وضوء به طرف مسجد حرکت کند، و
هرقدر که مسجد دورتر باشد، ثواب و اجر بيشتري مي يابد، زيرا با هر قدمي که برمي دارد گناهي از او پاک
مي شود. همچنين قرار گرفتن در صف اول فضيلت بيشتري دارد.
از ابوهريره روايت است که پيامبر صلي الله عليه وسلم فرمود : «صلاة الرجل في الجماعة تضعف علي
صلاته في بيته و في سوقه خمسا و عشرين ضعفا، و ذلک أنه إذا توضأ فأحسن الوضوء، ثم خرج إلي
المسجد لايخرجه إلا الصلاة، لم يخط خطوة إلا رفعت له بها درجة، وحط عنه بها خطيئة، فإذا صلي لم تزل
الملائکة تصلي عليه مادام في مصلاه، اللهم صل عليه، اللهم ارحمه، و لايزال أحدکم في صلاة ما انتظر
الصلاة». متفق عليه
يعني: «نماز جماعت بيست و پنج برابر نمازي که در خانه و بازار خوانده ميشود، ثواب دارد؛ بدان جهت
که وقتي شخص به خوبي وضو ميگيرد و تنها براي خواندن نماز به مسجد رود، با هر قدمي که برميدارد،
درجهاي بالا ميبرود و گناهي از او بخشوده ميشود، پس هنگامي که نماز خواند تا زماني که در محل
نمازش است، ملائکه بر او درود ميفرستند (و ميگويند) خداوندا! بر او صلوات بفرست، خداوندا! به او رحم
کن، و تا زماني که هر کدام از شما در انتظار نماز باشد گويا در نماز است».
و از عبدالله روايت است : «.. ما من رجل يتطره فيحسن الطهور ثم يعمد إلي مسجد من هذه المساجد إلاکتب
الله له بکل خطوة يخطوها حسنة، و يرفعه بها درجة، و يحط عنه بها سيئة». مسلم (654).
يعني: « هرکس به نحو احسن وضو بگيرد، سپس به يکي از اين مساجد برود، خداوند باهر گامي که بر
ميدارد حسنهاي را براي او مينويسد و به واسطه آن درجهاي از او را بالا ميبرد و گناهي را از او پاک
ميکند و ما ميديديم که تنها منافقين معلوم النفاق از نماز جماعت تخلف ميکردند».
از ابوهريره رضي الله عنه روايت است که پيامبر صلي الله عليه وسلم فرمود : «خير صفوف الرجال أولها، و
شرها آخرها و خير صفوف النساء آخرها و شرها أولها». مسلم (440).
يعني: «بهترين (با فضيلتترين) صفوف مردان صف أول و بدترين (کم فضيلتترين) صفوف آنها صف آخر
است، و بهترين صفوف زنان صف آخر و بدترين صفوف آنها صف اول است».
همچنين از براء رضي الله عنه روايت است : «وقتي که پشت سر پيامبر صلي الله عليه وسلم نماز
ميخوانديم، دوست داشتيم در سمت راست او بايستيم؛ چون بعد از سلام رو به ما ميکرد..». مسلم (709).