در مورد فضيلت قرائت سوره ي مبارکه ي ملک احاديثي روايت شده اند که بعضي از آنها موضوع (دروغ) و

بعضي ضعيف هستند، ولي احاديث ديگري وجود دارند که حسن يا صحيح مي باشندكه نشانده نجات از عذاب

قبر است و شفاعتگر كسى است كه آنرا هر شب تلاوت كند، از جمله احاديث زير:

« مِنَ القُرْآنِ سُورَةٌ ثَلاثُونَ آيَةً شَفعتْ لِرَجُلٍ حَتَّى غُفِرَ لَه، وهِي: تبارَكَ الذِي بِيَدِهِ المُلْكُ » 

(صحيح - رواه الترمذي ( 2891 ) وأبو داود ( 1400 ) وابن ماجه ( 3786 ).

يعني: از قرآن سوره ايست که سي آيه دارد و براي مردي شفاعت نمود تا اينكه آمرزيده شد و آن سوره: 

تبارَكَ الذِي بِيَدِهِ المُلْكُ است.

همچنين‌ در روايتى ديگر از عبد الله بن مسعود رضي الله عنه روايت شده است كه:

«من قرأ تبارك الذي بيده الملك كل ليلة منعه الله عز وجل بها من عذاب القبر وكنا في عهد رسول الله صلى

الله عليه وسلم نسميها المانعة وإنها في كتاب الله عز وجل سورة من قرأ بها في كل ليلة فقد أكثر وأطاب»

(روايت نسائي  6 / 179 و صحيح الترغيب والترهيب الباني  1475)

يعني: هر آنكس سوره تبارك الذي بيده الملك را هر شب تلاوت كند، خداوند او را از عذاب قبر نجات ميدهد،

و ما در زمان رسول الله صلى الله عليه و سلم آنرا "مانعة" (بازدارنده) ميناميديم، و اين سوره در كتاب 

خداوند متعال است، و هر آنكس هر شب آنرا بخواند خيلى كار نيكى را انجام داده است.

و منظور از اين احاديث اينست كه كسى كه هم اين سوره را هر شب بخواند و هم به اخبار وارده در آن

ايمان و اعتقاد داشته باشد و هم به احکام موجود در آن عمل كند، ان شاء الله هم از عذاب قبر نجات داده 

ميشود و هم در روز قيامت براى او شفاعت ميكند تا اينكه گناهانش آمرزيده شود.

اما زمان خواندن آن، قبل از خوابيدن در شب است، چنانکه ترمذي از جابر رضي الله عنه آورده است که :

" أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لا يَنَامُ حَتَّى يَقْرَأَ الم تَنْزِيلُ وَتَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ".

يعني: همانا پيامبر صلي الله عليه وسلم تا آنکه سوره ي "الم تَنْزِيلُ" (سجده) و "َتَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ" 

(ملک) را نمي خواند، نمي خوابيدند.

بنابراين زمان خواندن آن، هنگام خوابيدن در شب است. البته احاديث ضعيف و موضوعي وارد شده اند که

در آن اشاره دارد بر اينکه سوره ي ملک مابين مغرب و عشاء خوانده شود، چنانکه سيوطي در " الدُّرِّ

المنثَوْرِ " (6/535) آورده است، ولي آن احاديث صحيح نيستند و لذا قابل استناد نمي باشند. امام آلوسي در " 

رَوحِ المَعَانِي " (21/116) گفته: روايات ديگري در اين زمينه آمده ولي همگي آنها موضوع هستند. و لذا 

خواندن آنها در بين مغرب و عشاء سنت نيست بلکه سنت آنست که بمانند پيامبر صلي الله عليه وسلم در 

هنگام خوابيدن آنرا قرائت نمود.